Szybki kontakt

Gminne Schronisko dla Zwierząt
Jamrozowizna 1,
42-270 Kłomnice
Tel.: 34 321 5 987
Tel. kom.: 730 115 578

Zawsze potrzebne

Lista rzeczy zawsze przydatnych w schronisku.

Sponsorzy

    Przyjaciele Schroniska
 





Statystyki

Wszystkich: 1449845
Dzisiaj: 135
Online: 3

Wyposażenie

Legowisko, kojec czy buda stanowią osobistą przestrzenią naszego psa. Uszanujmy prywatność tego miejsca. Nie wyciągajmy stamtąd psa, który właśnie zasnął lub odpoczywa po posiłku. Niech sam zdecyduje o wyjściu. Nie wyganiajmy go na to miejsce, gdy zrobi coś niewłaściwego, ponieważ będzie je traktował jako miejsce kary, a nie przytulne schronienie.

Legowisko

Jeżeli pies będzie przebywał w domu, to powinien mieć swoje legowisko. Od dzieciństwa pies przyzwyczajany do legowiska śpi w nim bardzo chętnie. Nie kupujmy wiklinowego koszyka - pies gryząc go mgłby się skaleczyć. Dostępne w sprzedaży legowiska wykonane są z gąbki obszytej bawełną i są znacznie bezpieczniejsze. Niech będzie ono duże, z wysokimi brzegami. Ustawmy je w ciepłym miejscu bez przeciągów, najlepiej przy ścianie, tak aby pies mógł się stabilnie oprzeć o jego brzeg. Takie legowiska można prać w pralce, więc będzie je łatwo utrzymać w czystości.

Kojec

Jeżeli nasz pies będzie przebywał na dworze, należy  wybudowanie mu kojec. Powinien on być przestronny (ok. 16-25 m2 dla dużego psa), ogrodzony wysoką (na ok. 2 metry) siatką na podmurówce. Powinien być  zadaszony tak, aby w upalne dni pies miał trochę cienia. Dach dodatkowo będzie chronił przed deszczem. Jedną połowę kojca można wysypać piaskiem, a na drugiej połowie można położyć drewniany podest. Obowiązkowym wyposażeniem kojca jest solidna buda.

Buda

Buda dla psa powinna być duża, aby pies mógł w niej stanąć wyprostowany, umożliwiać zwierzęciu wygodne ułożenie się i zmianę pozycji. Najlepiej, jeśli buda jest dwukomorowa lub osłonięta przynajmniej jedną, dodatkową ścianką, chroniącą przed wiatrem. Ustawmy ją tak, aby wejście nie było od strony zachodniej i w takim miejscu, aby nasz pies nie był narażony na ciekawskie spojrzenia przechodniów. Niech buda ma dwuspadowy dach - po nim najszybciej spłynie woda lub topniejący śnieg. Najlepszym pokryciem dachu jest papa lub dachówka bitumiczna a najgorszym blacha. Pies ocierając się o blaszane pokrycie mógłby się pokaleczyć. Ponadto  w słoneczne dni blacha szybko się nagrzewa, przez co w środku budy robi się zbyt gorąco. Wnętrze każdej budy trzeba sprzątać i co pewien czas dezynfekować ze względu na to, że pchły rozmanażają się nie na swoim żywicielu, lecz w miejscu gdzie on śpi. Najlepiej więc, jeśli dach jest zdejmowalny. Buda musi być solidna i właściwie ocieplona. Podłoga powinna być wykonana z desek, na których ułóżmy słomę lub legowisko z gąbki. Przed budą połóżmy podest, na którym pies będzie mół poleżeć. Zamiast łańcucha zastosujmy linkę z materiału lub stalową - można takie kupić w sklepach zoologicznych. Idealnie zastępują ciężki i czasami przesadnie gruby łańcuch.
Uwaga! Trzymanie psa stale na uwięzi jest formą dręczenia zwierzęcia, więc oszczędźmy mu tego budując solidny kojec.

Miska

Psu potrzebne są dwie miski - jedna na wodę i druga na pokarm. Do pokarmu najlepsze są twarde, trudne do uszkodzenia, a przede wszystkim nieślizgające się. Miski ze stali szlachetnej są niezniszczalne i łatwe do czyszczenia, natomiast z tworzyw sztucznych są znacznie tańsze i równie praktyczne. Należy wybierać naczynia stabilne, niewywrotne.
Pies musi mieć stały dostęp do świeżej, czystej wody. Pod miską z wodą powinniśmy podłożyć matę łatwo wchłaniającą wodę którą pies rozchlapuje podczas picia. 
Dla małych piesków bardzo przydatne są naczynia kombinowane, w których podaje się zarówno pokarm, jak i wodę.  Dla psów o długich, obwisłych uszach są karmidełka na specjalnej wyższej podstawie. Dla dużych psów wskazane są miski na wysokich stojakach, aby nie musiał się on zbytnio schylać, gdyż może to spowodować zwyrodnienie kręgów szyjnych.
Miski  zawsze muszą być czyste.

Obroża, szelki, smycz, kaganiec

Wybór odpowiedniej obroży i smyczy jest uzależniony od temperamentu i wielkości psa. Na spacery najlepsza jest miękka, długa smycz szkoleniowa, która najczęściej wykonana jest z bawełny lub nylonu. Odpowiednie szelki mogą byś przydatne dla psów, które mają delikatną tchawicę lub grubą szyję. Obroża uzdowa uniemożliwia psu ciągnięcie, a w przeciwieństwie do kolczatek nie zadaje bólu. Obroża taka nie powinna być używana u psa z bardzo krótkimi nogami, gdyż mógłaby przyciągnąć mu nos zbyt blisko ziemi. Psy jak najwcześniej należy przyzwyczajać do noszenia kagańca. Zapobiega to pogryzieniu ludzi lub innych psów.
Nasze prawo nakazuje używanie kagańca w miejscach publicznych.